wezijner@stichtingdetoekomst.nl | CONTACT

    Het Recept

    1. Mensen wonen in hun eigen huis of kamer midden in de wijk.
    2. Mensen kennen andere (gemarginaliseerde) mensen en stimuleren elkaar.
    3. Een vrijwilliger helpt actief aansluiting te zoeken in de wijk, actie te ondernemen, initiatief te tonen, zichtbaar te zijn!
    4. Een professional houdt in de gaten dat mensen veilig blijven en dat het systeem blijft werken.


    Maar net als bij het maken van een goed gerecht is het de combinatie van de beste ingrediënten en de kwaliteit van de kok die het ‘m doet. De ‘meesterkoks’ van We Zijn Er (Evi, Paula, Erwin, Judith en Juultje) hebben geëxperimenteerd, verbeterd en af en toe succes gevierd. Samen met alle deelnemers in Utrecht, Nijmegen en Amsterdam hebben ze verschillende methodes geprobeerd. Ze hebben ondervonden wat werkt en wat niet. Met uiteindelijk een mooi resultaat op alle drie de locaties: de deelnemers zijn ingebed in hun wijk. En nu geven onze koks graag een kijkje in hun keuken, in de hoop op stevige navolging en medestanders.

    Zelf aan de slag?

    voor het koken heb je een aantal niet alledaagse gereedschappen nodig:

    • Asset Based Community Development

      Een hele mond Amerikaans jargon, maar als ABCD bekt het best lekker. Het komt uit Chicago en heeft prof. John McKnight als geestelijk vader.
      Lees ook zijn boek Building Communities from the Inside Out, in Nederland nog wel tevinden met als titel Wijk ontwikkeling op Eigen Kracht.

      Bij ABCD draait het voornamelijk om de talenten en gaven van bewoners in de wijk. Beleid richt zich meestal op het repareren van tekortkomingen maar buurten draaien op inzet, betrokkenheid en creativiteit van de mensen, winkels en organisaties die er zijn.

      In zijn benadering legt McKnight – en wij dus ook – vooral het accent op die bewoners die nogal makkelijk over het hoofd gezien worden; mensen met zogenaamde ‘beperkingen’ en die een stevig bestand- deel in de samenhang van een buurt kunnen vormen. Hun bijdragen (assets) dienen benut te worden of geactiveerd.

       

    • Kwartiermaken

      Daarvoor moet je bij Doortje Kal zijn. Haar grote leerling Evelien van der Niet heeft in ons project stevig ‘kwartier gemaakt’. Het lijkt in veel opzichten op ABCD maar bij Kwartiermaken gaat de professional stevig aan de slag om de mooie idealen van ABCD ook tastbaar en praktisch te maken.

      Door sterk zichtbaar te zijn in de buurt, neem je de ‘mens van goede wil’ op sleeptouw en introduceer je en passant de verborgen talenten bij de deelnemers aan de Wijkring. Het maken van de Lanterfantenkrant in Utrecht, het Happy filmpje in Nijmegen en de zwervende Smoothiegirls in Amsterdam zijn mooie voorbeelden.

       

    • Social Role Valorization (SRV)

      Opnieuw een import uit de VS kortweg SRV. De theorie van Wolf Wolfensberger en zijn vele navolgers heeft nog niets aan kracht ingeboet. Sterker, de moderne tijd schreeuwt om kennis en toepassing van SRV. Door mensen voortdurend als kinderlijk/anders/kwetsbaar/onkenbaar af te beelden of te introduceren roep je (on)bewust buitensluiting op.

      Soms met de beste intenties – het opwekken van empathie – maar vaak ook om er zelf als ‘professional’ beter uit te zien. Ook in de media zie je dit effect wel terug. SRV laat zien dat dit mensen uiteindelijk in gevaar brengt en pleit voor een positieve en krachtige (beelden)taal. Liever geen knuffelmongool maar iemand die normaal betaald en gewaardeerd werk doet. Positieve normale rollen dus.

       

    • Keyring

      In Groot Brittannië erg populair en snel groeiend sinds begin 90er jaren. Een simpel concept: circa 8 mensen (kwetsbaar om uiteenlopende redenen) op loopafstand van elkaar en daar een vrijwilliger bij die zorgt voor het contact onderling en met de buurt.

      Op iets meer afstand een professioneel persoon die geraadpleegd kan worden en die mede verantwoordelijk is voor de veiligheid en gezondheid van betrokkenen. Het zorgt ervoor dat mensen werkelijk onafhankelijk (van de zorg) blijven en niet vereenzamen. Wil je niet opgenomen worden in de ‘eigen’ gemeenschap van de zorginstelling, maar is werkelijke zelfstandigheid ook een grote opgave, dan is dit een ideale vorm. Binnen We Zijn Er is dit ons vertrekpunt.

       

    • Person Centered Planning

      In Amerika noemen ze dat Person Centered Planning. Het is een voornaam ingrediënt. Ooit bedacht in Amerika/Canada is het nu een niet meer weg te denken strategie. Wil je weten wat je wilt, dan moet je eerst weten wie je bent en wie je vrienden zijn die je willen helpen. In plaats van het stellen van een diagnose gaan we met elkaar op weg om uit te vinden wie je werkelijk bent.

      We praten over je geschiedenis om patronen en voorkeuren te ontdekken en pellen stukje bij beetje onpraktische labels en vooroordelen af. Zo ontstaat een gezamenlijk idee over wie je bent en een beeld van waar we naar toe werken. Voor veel mensen is dit een oprechte eyeopener en een uitnodiging om samen creatief naar andere oplossingen te zoeken.

       

     

    Zo begin je

    Wil je zelf ook koken in de keuken van je wijk?
    Wil je echt werken aan participatie, volwaardig meedoen en eigen kracht?

    We helpen je graag!

    Vacature

    Het Kookproces

    Ingredienten voor een overheerlijke wijkring:

    1. De mensen in de wijkring en in de buurt bepalen het project.(Kopiëren van een andere wijk werkt niet.)
    2. De wijkring laten ontstaan rond de talenten, passie en mogelijkheden van de betrokkenen, niet de ideeën van de professional.
    3. Zorgen dat iedereen zich altijd welkom en veilig voelt.
    4. Praten met elkaar, zodat iedereen elkaar begrijpt en weet wat de bedoeling is.
    • De Stappen

      • De deelnemers zoeken en leren kennen.
      • De wijk verkennen.
      • Samen dingen verzinnen waardoor elk individu gewaardeerd wordt in de wijk.
      • Soms even roeren in de groep, soms in de wijk, en soms in één persoon.
      • Elk individu verantwoordelijk laten zijn voor zijn/haar eigen successen.
      • Successen vieren, maakt niet uit hoe klein of groot
      • Lang laten sudderen. Doe je dit te snel, dan verpest je het voor iedereen.
      • Als het rechtsom niet lukt, linksom proberen.

     

    Vooroordelen, lage verwachtingen, gebrek aan kansen, weinig inkomen, on- voldoende scholing, weinig aansprekende voorbeelden. Het valt niet mee op zo’n bodem mee te doen in een moderne samenleving. Je familie – als je het treft – gelooft in je; ziet wat er mogelijk zou zijn maar weet ook niet hoe je daarbij te helpen. Leven in een beschermde instelling was geen aanlokkelijk vooruitzicht.

    Dus nu woon je op je eigen plek, met een eigen sleutel en bepaal jij wie er wel of niet binnen mag komen. Totale regie en eindelijk zeggenschap. Maar schijn bedriegt, want de eenzaamheid en het gebrek aan waardering zijn schrijnend en de volheid van het leven lijkt nog steeds aan je voorbij te gaan. Wie je bent, wat je wilt en wat je kunt is nauwelijks zichtbaar. En als je dat al niet weet, wie zal je daarbij dan helpen?

    NSGK, de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind, zag het probleem en begon het programma We Zijn Er. Op drie plaatsen in Nederland hielpen we jongeren met een beperking bekend te worden met en in hun omgeving, elkaar te ondersteunen in de buurt, connecties met anderen te maken, en hun buurt te verrijken met hun ideeën en talenten. Want een talent hebben is één ding, het delen van je talent en vooral het geaccepteerd worden door de ander is een sleutel voor groei.

    We Zijn Er is dus een actieprogramma tégen de eenzaamheid en vóór gekend zijn. Het resultaat noemen we een Wijkring.

    Het Team

    Erwin Coach
    Edith Coach
    Evi Coach
    Paula Coach
    Juultje Coach
    Judith Coach

       

      Contact